Η Ψυχοσωματική αποτελεί κλάδο της ψυχανάλυσης.

Στην ιατρική ονομάζουμε ψυχοσωματική ασθένεια μια ασθένεια η οποία δεν εντάσσεται εύκολα στο γενικό πλαίσιο των ιατρικών ασθενειών.

Η αιτία των ψυχοσωματικών ασθενειών είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, μολονότι οι έρευνες συνεχίζονται όσο αφορά κυρίως τα γενετικά αίτια.

Τα συμπτώματα της κλινικής εικόνας, όπως και η εξέλιξή τους ποικίλλουν από το ένα άτομο στο άλλο.

Οι ψυχοσωματικές ασθένειες εξελίσσονται κατά ώσεις: με εξάρσεις και υφέσεις. Τα συμπτώματα εξαφανίζονται και κατόπιν, σε μια άλλη φάση της ζωής, επανεμφανίζονται.

Μερικές ψυχοσωματικές ασθένειες μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την ζωή του ατόμου.

Για να ονομάσουμε ένα νόσημα ψυχοσωματικό, περιμένουμε να δούμε αν ο ασθενής έχει μια ειδική σχέση με αυτό, αν δηλαδή αναγνωρίζει ότι παίζει ένα ρόλο στη ζωή του.

Θεωρητικά, κάθε ασθένεια είναι ψυχοσωματική, εφόσον οι συναισθηματικοί παράγοντες επηρεάζουν όλες τις λειτουργίες του οργανισμού μέσω των νευροχημικών οδών του σώματος. Άρα οι ασθένειες δεν διαχωρίζονται σε ψυχοσωματικές και μη.

Μιλάμε για ψυχοσωματικά φαινόμενα και όχι για συμπτώματα, διότι το σύμπτωμα έχει ένα ιδιαίτερο καθεστώς στο πεδίο της ψυχανάλυσης.

Το σύμπτωμα είναι το αποτέλεσμα ασυνείδητων ψυχικών συγκρούσεων ανάμεσα στις ενορμήσεις του ασυνειδήτου και στις άμυνες του Εγώ. Είναι ένας συμβιβασμός ανάμεσα σε αντιτιθέμενες δυνάμεις.

Το ψυχοσωματικό “σύμπτωμα” στερείται καταρχάς συμβολικού νοήματος, εφόσον δεν συνδέεται με ασυνείδητες φαντασιώσεις και συγκρούσεις.

Εκ των υστέρων, το πάσχον υποκείμενο δραστηριοποιούμενο, ενδεχομένως, ψυχικά μπορεί να δώσει κάποιο νόημα στο σωματικό σύμπτωμα και να το συνδέσει με την προσωπική του ιστορία.

«ΤΟ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΤΟ» : σύμφωνα με τη διάσημη πλέον διατύπωση των εκπροσώπων της Ψυχοσωματικής Σχολής των Παρισίων!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για την εκδήλωση μιας σωματικής νόσου, εκτός των δυσκολιών του ψυχισμού, συμμετέχουν και προδιαθεσιακοί βιολογικοί παράγοντες (γονίδια), όπως και περιβαλλοντικοί παράγοντες (μικρόβια, ιοί κλπ).

Βασικές έννοιες αυτής της θεωρίας:

1.  Η θεμελιώδης κατάθλιψη

2.  Χρηστική σκέψη

3.  Χρηστική ζωή

4.  Αυτοηρεμιστικές διαδικασίες του Εγώ

Την ανάλυση των συγκεκριμένων εννοιών, καθώς και το σύνολο της ομιλίας που έκανα στον Ιανό, μπορείτε να τα παρακολουθήσετε στο κανάλι μου στο Youtube